ANNA TX37
De ANNA TX37 is een schip met een geschiedenis die bijna een eeuw Nederlandse maritieme historie weerspiegelt. Gebouwd in 1931 bij scheepswerf De Dageraad in Woubrugge, begon haar loopbaan niet als zeilschip, maar als modern vissersschip voor die tijd. Met haar geklonken stalen romp werd zij gebouwd naar het model van de traditionele haringloggers en zou zij tientallen jaren verbonden blijven met de Nederlandse visserij.
Van TX37 Anthonie naar KW92
Bij haar tewaterlating droeg het schip de naam TX37 Anthonie. Ze werd ingezet in de visserij en was oorspronkelijk voorzien van een Kromhout-motor.
In 1936 veranderde haar visserijregistratie in TX48. Een jaar later volgde opnieuw een verandering en ging het schip verder als KW92. Vanuit Katwijk werd zij ingezet in de kust- en trawlervisserij, waarbij vooral de visserij op onder andere haring en makreel een belangrijke rol speelde.
De daaropvolgende decennia waren allesbehalve rustig. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het schip gevorderd door de Duitse bezetter. Na de oorlog keerde zij terug naar haar oorspronkelijke bestaan als vissersschip en ging zij opnieuw als KW92 de zee op.
In de loop der jaren kreeg het schip verschillende motoren. De oorspronkelijke Kromhout werd opgevolgd door onder andere Bolnes, Deutz-motoren en uiteindelijk een DAF. Daarmee veranderde niet alleen de techniek aan boord, maar ook de tijd waarin het schip voer.
Tot 1977 bleef de KW92 actief in de visserij. Daarmee kwam na ruim 45 jaar een einde aan haar eerste en langste hoofdstuk.
Een nieuw leven onder zeil
Waar voor veel oude vissersschepen het einde van de visserij het einde van hun bestaan betekende, begon voor dit schip juist een compleet nieuw leven.
Vanaf 1977 werd zij omgebouwd en ingezet als zeilend charterschip. Onder de naam De Reppe voer zij in Nederland en Zweden. Het schip kreeg daarmee een nieuwe bestemming, maar haar karakteristieke lijnen en haar geschiedenis bleven behouden.
Het was een bijzondere overgang: een schip dat ooit ontworpen was om de Noordzee op te gaan voor de visserij, werd nu een schip waarop mensen juist de zee en het zeilen konden beleven.
Van 2005 tot 2012 voer het schip onder de naam Manana, met Zwartsluis als thuishaven.
ANNA TX37
Sinds 2012 draagt het schip opnieuw een naam die rechtstreeks verwijst naar haar oorsprong: ANNA TX37.
Als tweemast gaffelgetuigd zeilschip kreeg zij een nieuwe plek binnen de wereld van het historisch varend erfgoed. De huidige tuigage bestaat uit twee masten met onder meer gaffelzeilen, een gaffeltopzeil, fok en kluivers. Het zeiloppervlak bedraagt ongeveer 336 m².
Met een lengte van ongeveer 26 meter, een breedte van ruim 5,5 meter en een stalen, geklonken romp is de ANNA TX37 een opvallende verschijning. Ze combineert de robuustheid van een voormalig vissersschip met de uitstraling van een klassiek zeilschip.
Ook vandaag is de ANNA geen museumschip dat alleen aan de kade ligt. Het schip wordt nog daadwerkelijk gebruikt en is de afgelopen jaren onder meer gesignaleerd in havens langs de Nederlandse en Belgische kust.
Bijna een eeuw op eigen kracht
Van de TX37 Anthonie uit 1931, via de TX48 en de KW92, naar De Reppe, Manana en uiteindelijk de ANNA TX37: het schip heeft in bijna een eeuw meerdere namen, eigenaren, motoren en bestemmingen gekend.
Maar de kern is altijd hetzelfde gebleven: een degelijk Nederlands schip, gebouwd voor de zee.
Eerst om vis te vangen.
Daarna om mensen onder zeil de zee te laten beleven.
En vandaag als een levend stuk maritiem erfgoed, waarin bijna honderd jaar scheepsbouw, visserij en zeilvaart samenkomen.
De ANNA TX37 is daarmee meer dan een oud schip. Ze is een stukje Nederlandse scheepvaartgeschiedenis dat nog altijd vaart.
